Τι, μόνο από τους
σπουδαγμένους και τους πρωτευουσιάνους θα παίρνουμε συνεντεύξεις;
(Μια έκφραση ευγνωμοσύνης από βάθους καρδιάς. Στον μεγάλο εργάτη του πνεύματος κ. Χρήστο Α. Παπακίτσο, άτυπο αλλά αληθινό
δάσκαλό μου, λάτρη και υπηρέτη της Τζουμερκιώτικης λαλιάς.)
-Θεία, θέλεις να φύγεις απ’ το
χωριό;
Ακούς να φύγω απ’ ιδώ, απ’ τον
τόπο μ’.
Πού να πάω εγώ; Πού μ’ τόχουν
στρωμένο; Δεν φεύγω ιγώ απ’ το κατ’κιό μ’. Όσο καλό μ’ θέλ’ το κουνάκ’ μ’, δε
μ’ θέλ’ ου κόσμους ούλος.
Δεν θα το κούναγα ρούπ από ιδώ,
αλλά τι να κάνου, μ’ πονάει η ψ’χή μ’, ξιψ’χάου για κεια τα κούτσκα, τα
κοψίδια, τα πιδιά των πιδιών μ’ και τ’ς κουπέλας μ’. Γι’ αυτό καμιά βουλά ξεπετάουμε στ’ν Αθήνα,για να ξιπονέσω τσιότσιο.